Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellem bir gün bir yerden geldi ve annemiz Hz. Aişe radiyallahu anha’nın evinde istirahate çekildi. Mübarek başını Hz. Aişe radiyallahu anha'nın dizinin üzerine koydu. Bu sırada Hz. Aişe radiyallahu anha: “Acaba Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellem kıyamet gününde bizi hatırlayacak mı, hatırlamayacak mı?" diye düşünerek ağladı.
Allahu Zülcelal müminleri vasf ederken “Birbirine karşı merhametlidirler.” (Fetih; 29)diye buyurur.
Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem şöyle buyurmuştur: “Allah, merhametli olanlara rahmetle muamele eder.
Öyleyse, sizler yeryüzündekilere karşı merhametli olun ki, semâda bulunanlar da size rahmet etsinler.